دانشجوي افسرده

  افسردگي و شيوه هاي متنوعي كه اين اختلال خود را به آن صورت نشان مي دهد، بخشي از يك واكنش هيجاني و بدني طبيعي به فراز و نشيب هاي زندگي است. زندگي پر مشغله و پرزحمت يك دانشجوي دانشگاه، اين فرض را معقول مي سازد كه تصور كنيم اكثر دانشجويان دوره هايي از افسردگي واكنشي (يا موقعيتي) را در دوره تحصيلات خود تجربه خواهند كرد. اما افسردگي عمده، يك نگراني "نافذ" است كه جسم، خلق، افكار و رفتار شخص را در بر مي گيرد. افراد مبتلا به افسردگي نمي توانند "كاري كنند"  تا بهتر شوند، افسردگي بر عملكرد دانشجو در زمينه هاي تحصيلي و اجتماعي اثر سوء مي‌گذارد. بدون درمان، علايم هفته ها، ماهها، يا سالها طول مي كشد. با وجود اين، درمان مناسب مي تواند به بيش از 80 درصد از كساني كه به افسردگي مبتلا هستند، كمك كند.به دليل اينكه كاركنان دانشگاه در تعامل با دانشجويان هستند و بطور مرتب آنها را مشاهده مي كنند اغلب نخستين كساني هستند كه متوجه مي شوند دانشجويي افسرده شده است. شاخص هاي زير در زمينه تشخيص به شما كمك مي كند. اما لازم به تذكر است كه هر افسرده اي تمامي علايم را با هم تجربه نمي كند. برخي افراد علايم كمي را تجربه مي كنند و برخي ديگر علايم زيادي . همچنين شدت علايم از فردي به فرد ديگر تفاوت مي كند.

علايم افسردگي :

·        غم مداوم، خلق مضطرب، يا "تهي"

·        احساسات نااميدي، بدبيني

·        از دست دادن علاقه يا فقدان لذت از سرگرمي هايي كه هر شخصي از آن لذت مي برد.

·        بي خوابي، برخاستن زود هنگام صبحگاهي يا پرخوابي

·        از دست دادن اشتها و يا وزن يا خوردن مفرط و بالا رفتن وزن

·        نرسيدن به بهداشت شخصي

·        كاهش انرژي، خستگي، "كند شدن"

·        افكار مرگ يا خودكشي، اقدام به خودكشي

·        علايم و ناراحتي هاي بدني مقاوم كه به درمان پاسخ نمي دهند مانند سردرد، اختلالات  احشايي، و درد مزمن

·        حضور نامنظم در كلاس درس

دانشجوياني كه افسردگي را تجربه مي كنند اغلب به مداخلات درماني بخوبي پاسخ مي‌دهند.

مداخلات زود هنگام، احتمال بهبودي سريعتر دانشجو را افزايش مي دهد. رهنمودهاي زير در مواجهه با دانشجوي افسرده مفيد خواهد بود: