دانشجوي خودكشي گرا

اشتغال ذهني با افكار خودكشي در دانشجويان غير معمول نيست. بعنوان يك عضو دانشگاه شما در تماس با دانشجوياني هستيد كه امكان دارد اين افكار را براي شما ابراز كنند.

 مهم اين است كه اين اظهارات را ناديده نگيريد، زيرا ممكن است شما تنها كسي باشيد كه دانشجو سراغ او آمده است.

خطر خودكشي بر مجموعه اي از نشانه ها مبتني است و نه فقط يك نشانه واحد اين نشانه ها در هر يك از مقوله هاي زير خود را نشان مي دهد.

   نشانه هاي محيطي: يك يا چند فقدان مهم ممكن است رخ داده باشد.

�        فقدانهاي توانكاه: مرگ يك عزيز، قطع ارتباط با يك شريك و غيره.

�        از دست دادن چيزهاي بسيار ارزشمند: سيستم هاي حمايتي موقعيت هاي اجتماعي و غيره

�        از دست دادن منزلت يا فرصت ها: طرد از دانشكده، پذيرفته نشدن در يك انتخاب اساسي. از   دست دادن منزل شغلي.

   نشانه هاي هيجاني: چند علامت افسردگي اغلب حاضر است.

�        زياد شدن يا كم شدن شديد خواب

�        مشكل تمركز

�        بيش از حد خوردن يا از دست رفتن اشتها

�        از دست دادن علاقه به فعاليت هاي لذت بخش پيشين

�        بي تفاوتي

�        مراقبت ضعيف از خويش (عدم استحمام / لباس كثيف)

�        گريستن گاه به گاه

�        احساس بي ارزشي

�        افزايش انزواي اجتماعي

�        عزت نفس پايين

�        مشغله ذهني با مرگ

�        نااميدي درباره آينده

�        تحريك پذيري و نوسانات خلقي

   نشانه هاي كلامي: چيزي كه شخص مي گويد كه، آشكارا يا نهان مي تواند دلالت بر افكار يا قصد خودكشي باشد.

�        "مي روم خودم را بكشم"

�        دوست دارم بميرم

�        چه مي شود كه جسم خودم را به علم، اهدا كنم؟

�        من آن كسي كه بايد باشم، نيستم.

�        حس مي كنم به آخر خط رسيده ام.

�        زندگي معناي خودش را نزد من از دست داده است.

�        اگر چنين و چنان شود من خودم را

�        راه گريزي نمي يابم.

�        بايد فرار كنم.

�        خانواده ام و همه كساني كه مي شناسم بدون من خوشبخت تر مي شوند.

�        بيش از اين ديگر نمي توانم پيش بروم، ديگر تحملش را ندارم.

   نشانه هاي رفتاري: كاري شخص انجام مي دهد كه مي تواند برانگيزه هاي خود تخريبي او دلالت كند.

�        اقدام قبلي خودكشي، خصوصاً اقدام فوق العاده مهلك

�        بخشيدن اموال با ارزش

�        تهيه كردن وسايل خاص مانند خريدن اسلحه سرد يا گرم، قرص هاي خواب آور و ...

�        نوشتن يادداشت خودكشي

�        سر و سامان دادن به امور

�        گريستن بدون محركهاي خارجي

�        سازمان گسيختگي، از دست دادن تماس با واقعيت

�        هر گونه تغيير توضيح ناپذيري در رفتارهاي معمول (تغيير در نمره ها، افزايش پرخاشگري ، تغييرات   خلقي، انزواي اجتماعي، كنش نمايي جنسي).

�        براي نشانه هاي توضيح ناپذير نزد پزشك رفتن (در 75 درصد از خودكشي هاي موفق ديده   مي شود.)

�        سوء مصرف مواد: الكل و ساير مواد

�        تغيير در رفتارهاي خورد و خوراك؛ براي مثال بيش از حد خوردن يا از دست دادن اشتها  وقتي با دانشجويي كه فكر مي كنيد در معرض خطر خودكشي است سر و كار داريد، رهنمودهاي زير را مد نظر قرار دهيد: