مداخله

    وقتي با دانشجويي سر و كار داريد كه حس مي كنيد مشكلاتي دارد يا اگر دانشجويي از مشكلات خود با شما صحبت كرد، نشان دهيد كه مشكلات و ناراحتي هاي او را درك مي كنيد، صادقانه نگراني خود را نسبت به سلامت او ابراز كنيد. اعلام كنيد كه آماده ايد به او كمك كنيد تا مشكلات خود را از سر راه خود بردارد و راه حل هايي براي مشكلات خود بيابد كه اثر عميق و مثبت بر شرايط مي گذارد. تا آنجا كه ممكن است در مواجهه با دانشجو، صادقانه و مستقيم عمل كنيد خصوصاً زماني كه حس مي كنيد كه از لحاظ هيجاني، ناراحت است.

اصول زير در زمينه مداخله قابل توصيه است:

از دانشجو بخواهيد تا در يك مكان خلوت با هم صحبت كنيد. چنين اقدامي جلوي شرمنده يا دفاعي شدن او را تا به ميزان زياد مي گيرد.

وقتي متوجه شديد كه دانشجو، مشكلات تحصيلي و يا شخصي دارد مستقيم و صادقانه با او صحبت كنيد.

به اختصار مشاهدات و دريافت هاي خود را از وضعيت دانشجو ابراز كنيد نگراني‌هاي خود را آشكار و صادقانه ابراز كنيد.

به دقت گوش كنيد و سعي نماييد مسايل را از ديد دانشجو ببينيد بدون آنكه ضرورتاً با آن ديدگاه موافقت يا مخالفت كنيد.

سعي كنيد مشكل را شناسايي كنيد. مي توانيد با كمك دانشجو بررسي كنيد تا ببينيد دانشجو چه پاسخهاي جانشيني مي تواند به مسايل و ناراحتي هاي كنوني خود بدهد.

منعطف باشيد با روشهاي صحيح و روشن مي توان به دانشجويي آشفته مجال داد تا مؤثرتر واكنش نشان دهد.

تا آنجا كه ممكن است حين رويارويي با دانشجو، آرامش و كفايت از خود نشان دهيد.

بپرسيد آيا دانشجو با شخصي ديگر، مانند خانواده يا دوستان، درباره مشكلات خود صحبت كرده است. افراد تمايل دارند به هنگام وقوع مشكلات و ناراحتي ها ، خودشان را منزوي كنند، اما اين انزوا بندرت روش مفيدي است.

اگر شما تماس را آغاز كرده ايد نگراني خودتان را به شكل غير قضاوت گرايانه ابراز كنيد. براي مثال بجاي گفتن:

 "شما كجا هستيد؟ بهتر است بيشتر از اينها به فكر نمرات خود باشيد." بگوييد: "متوجه شده ام مدتي است سر كلاس درس و دانشگاه حاضر نمي شويد و اين مسأله مرا نگران مي كند."

به افكار و احساسات دانشجو به شيوه اي همدلانه و غير تهديد گرانه گوش دهيد. به قصد فهم مسايل دانشجو، ارتباط برقرار كنيد. اين كار را مي توانيد از طريق جمع بندي و تكرار صحبت هاي دانشجو و هم احساس او انتقال دهيد. براي مثال، "اينطور به نظر مي رسد كه اين اندازه كار و انتظار را فراتر از توانايي خود تصور مي كنيد و نگرانيد مبادا از اين درس بيفتيد."

از قضاوت كردن، ارزشيابي كردن، و انتقاد كردن حتي اگر دانشجو عقيده شما را پرسيد، پرهيز كنيد. احترام به سيستم نگرشي و ارزشي دانشجو، مهم است، حتي اگر با آن موافق نيستيد.

رفتار غريب و نامناسب نبايد ناديده گرفته شود. آنچه را مشاهده كرده ايد به شيوه‌اي غير قضاوت گرايانه ابراز كنيد.

از نگراني هاي خود با ساير دانشجويان صحبت نكنيد.

اگر از خودكشي احتمالي دانشجو نگرانيد به اين نكته توجه داشته باشيد كه متخصصان بهداشت رواني مي توانند احتمال خودكشي را بسنجند. براي اين كار مي‌توان  از دانشجو پرسيد كه آيا به خودكشي فكر مي كند، آيا براي چگونگي اقدام به خودكشي، نقشه اي در سر دارد، چه وقت و كجا قصد دارد نقشه را عملي كند و آيا قبلاً به اين كار دست زده است. هر چه نقشه، خاص تر و مهلك تر باشد، سابقه  اقدام به خودكشي وجود داشته باشد و توانايي انجام نقشه بيشتر باشد خطر وقوع خودكشي، بالاتر است. نبايد از طرح اين گونه پرسشها، هراسي  داشته باشيد.

 تصور نكنيد طرح اين پرسشها، افراد را به سوي خودكشي راهبري مي كند يا آنها را به افكار جديدي در اين زمينه مجهز مي سازد اكثر افرادي كه فعالانه به خودكشي گرايش دارند دوست دارند به اين پرسشها پاسخ دهند.

فكر خودكشي كم و بيش به هر كسي ممكن است دست دهد اما هر چه نقشه خودكشي، غير اختصاصي تر و غير مهلك تر باشد (براي مثال، "آخر روزي قرص خواب خواهم خورد") ، احتمال اقدام به خودكشي كمتر است. هر چند نبايد وجود روشهاي غير مهلك تر ما را نسبت به فرد بي توجه گرداند. در همه موارد ارجاع به مركز مشاوره ضروري به نظر مي رسد.

هر چند شما ممكن است صادقانه نگران ارجاع دانشجويان باشيد و دوست داشته باشيد به آنها كمك كنيد اما هم به لحاظ مسئوليت هاي شغلي و هم به لحاظ مشكلات خاص دانشجويان در وضعيتي نباشيد كه خودتان مستقيماً درگير مسايل آنها شويد. در بسياري از موارد احساس مي كنيد نياز است دانشجويان خاصي را ارجاع دهيد. وقتي با دانشجويي درباره ارجاع به مركز مشاوره صحبت مي كنيد، بهتر است نگراني هاي خود را به شيوه اي روشن و صادقانه با او در ميان بگذاريد. پرسش ها و پاسخهاي زير در زمينه ارجاع يك دانشجو به مركز مشاوره مي تواند به تصميم گيري صحيح شما كمك كند.