نقش كاركنان دانشگاه در ياري رساندن به مشكلات دانشجويي

    دانشجويان در طي دوره تحصيلات خود، استرسها و فشارهاي زيادي تجربه مي‌كنند (استرسهاي تحصيلي ، اجتماعي و مالي). بسياري از آنها با اين فشارها بطور موفقيت آميز مقابله مي كنند اما برخي از پا در مي آيند و مستأصل مي شوند. به دليل اينكه اختلالات عاطفي و رفتاري معمولاً روي عملكرد تحصيلي يا تعاملات اجتماعي دانشجويان تاثيرات سوء مي گذارند، شما در مقام يك عضو دانشگاه، معمولاً در موقعيت مناسبي براي تشخيص دانشجويان داراي مشكل قرار مي گيريد. اما شما نمي توانيد به هر دانشجويي كه داراي مشكل است كمك كنيد و يا شايد هر دانشجويي نيز كمك شما را نپذيرد. عليرغم اين واقعيت، ما معتقديم شما مي توانيد با برقراري رابطه اي صحيح، نقش مهمي در بازيابي تعادل هيجاني دانشجويان كه لازمه مقابله با فشارهاي زندگي است، ايفاء كنيد.اكثر استرسهايي كه دانشجويان تجربه مي كنند فشارهاي مربوط به مرحله گذار هستند؛ يعني، كم و بيش همه انسانها در دوره گذر از نوجواني به جواني اين فشارها را تجربه مي كنند. فرد نقش هاي جديدي را مي پذيرد و به تكاليف جديد گردن مي نهد. البته در مورد داشنجويان، نقشها و تكاليف مي تواند كمي پيچيده تر باشد. جامعه، خانواده و نيز دانشگاه، انتظارات خاصي از دانشجويان دارند. اكثر دانشجويان دور از خانواده بسر مي برند و مدام مورد ارزيابي قرار مي گيرند. جدايي يكباره از محيط مأنوس خانوادگي و دايره دوستان و ورود به فضايي يكسر متفاوت، همراه با شكل گيري انتظاراتي كاملاً جديد، فشار مضاعفي را بر فرد فرد دانشجويان وارد مي كند. تذكر اين نكته نيز ضروري است كه بسياري از بيماريهاي عمده رواني، اغلب براي نخستين بار در دهة سوم زندگي ظهور مي يابند. در نتيجه ظهور پاره اي از علايم در دانشجويي خاص مي تواند فراتر از يك واكنش طبيعي به مرحله گذار رشدي تلقي شود و بروز نخستين نشانه ها و علايم يك مشكل رواني جدي تعبير گردد.