رازداري
 

  اصل رازداري از مهمترين اصول مشاوره است. مطابق اين اصل، اطلاعاتي كه از دانشجو، يا درمانجو به دست مي آيد بدون رضايت قبلي و حتي كتبي اطلاعات او را نمي توان در اختيار هيچ شخصي يا نهادي قرار داد. گاهي اوقات كه مرجع خاصي در دانشگاه، دانشجو را ارجاع مي دهد اين انتظار در او شكل مي گيرد كه مي تواند اطلاعات واصله از سوي مركز مشاوره را در اختيار داشته باشد در نتيجه با مركز جهت كسب اطلاع و پيگيري تماس برقرارمي كند.

 شمابايد اين مسأله را مد نظر داشته باشيد كه مركز مشاوره نمي تواند اطلاعات درباره دانشجوي خاصي را در اختيار شما بگذارد حتي اگر شما آن دانشجو را به مركز ارجاع داده باشيد. اگر شما درباره وضعيت دانشجو نگرانيد، مي توانيد مستقيماً با خود او تماس برقرار كنيد و مسأله ارجاع را پيگيري كنيد. علت اين محدوديت نيز روشن است زيرا در غير اين صورت آن اعتماد و اطميناني كه مراجعان را به خدمات مشاوره اي مي كشاند به شدت آسيب مي بيند و جو بدبيني و بدگماني دانشجويان را در بر مي گيرد . مشخص است كه تبعات و پيامدهاي چنين وضعي بسيار عميق و فراگير خواهد بود و درواقع كليه كنشها و كاركردهايي كه نهادي چون مركز مشاوره به جهت آن طراحي و راه اندازي شده است از دست مي رود. البته در شرايطي مي توان اصل رازداري را نقض كرد؛ اعم اين شرايط عبارتند از:

�        وقتي مشاور يا درمانگر اطلاع مي يابد كه درمانجو قصد دارد به خود و يا ديگري آسيب   وارد كند.

�        وقتي سوء استفاده از كودك و يا فرد سالمندي گزارش مي شود. و اين موارد البته نادر   است.