احساسات
يا ترسهاي
آنهارا
تصديق
كنيد.
بدون آنكه
از سوء
تعبيرهاي
آنها حمايت
كنيد (براي
مثال،
"مي دانم
كه فكر
مي كني
كسي تو
را دنبال
مي كند،
خوب در
حال حاضر
من كسي
را نمي
بينم و
تصور مي
كنم شما
در جاي
امني هستيد."
محركهاي
اضافي
را از
محيط حذف
كنيد (راديو
را خاموش
كنيد،
از كلاس
شلوغ خارج
شويد.)
تصديق
كنيد كه
در فهم
آنها مشكل
داريد
و وضوح
بيشتري
طلب كنيد.
با
صميميت
مهرباني
پاسخ دهيد.
از استدلال
روشن استفاده
كنيد.
روي
آنچه "اينجا
و اكنون"
مشاهده
ميكنيد،
متمركز
شويد.
با
مركز مشاوره
مشورت
كردن يا
آنها را
به مركز
مشاوره
ارجاع
دهيد.
|
بحث
كردن با
دانشجو
يا تلاش
در نشان
دادن غير
منطقي
بودن فكر
آنها.
اين كار
فرد را
دفاعي
تر مي
كند.
بازي
دادن دانشجو،
"اوه،
بله، من
هم صداهايي
مي شنوم.
بحث
بيشتر
درباره
فرآيند
هذياني
را تشويق
كردن
درخواست
از آنها
تا چيزي
را انجام
دهند تا
دريافت
هاي آنها
تغيير
يابد.
واكنش
هاي هيجاني
معمول
و مرسومي
را انتظار
داشتن |